SOCKS4

SOCKS4 jest poprzednikiem SOCKS5. Podobnie jak jego następca działa na warstwie transportowej i przekazuje ruch bez zrozumienia protokołu aplikacji, ale jest znacznie bardziej ograniczony: obsługuje tylko TCP, nie oferuje uwierzytelniania, a oryginalna wersja nie mogła rozwiązywać nazw hostów — klient musiał podać adres IP. Powszechnym rozszerzeniem, SOCKS4a, dodano zdalne rozwiązywanie nazw hostów. Ponieważ brakuje mu uwierzytelniania i UDP, SOCKS4 został niemal całkowicie zastąpiony przez SOCKS5 w nowoczesnym użyciu.

Klient SOCKS4 łączy się z proxy i wysyła żądanie zawierające docelowy adres IP i port oraz ciąg identyfikatora użytkownika; proxy otwiera połączenie i przekazuje bajty. Bez wymiany uwierzytelniającej, kontrola dostępu musi pochodzić z innego źródła — zazwyczaj białej listy IP. Nie ma powiązania UDP, więc ruch oparty na UDP nie może przechodzić. Miejsce docelowe nadal widzi adres IP wyjścia proxy zamiast twojego prawdziwego adresu, co jest jedyną cechą, którą w pełni dzieli z nowszymi proxy.

s4m oferuje uwierzytelniony SOCKS5 proxy na porcie 1080 zamiast SOCKS4, ponieważ SOCKS5 dodaje uwierzytelnianie za pomocą nazwy użytkownika/hasła oraz wsparcie dla UDP, które nowoczesne narzędzia oczekują. Jeśli narzędzie oferuje tylko pole SOCKS4, lepiej zaktualizować do klienta obsługującego SOCKS5, aby móc bezpiecznie używać poświadczeń. Zbadaj plany proxy s4m lub przetestuj łączność z darmową publiczną listą proxy, która oznacza protokół i poziom anonimowości każdego wpisu.