HTTP/3

HTTP/3 jest najnowszą wersją protokołu sieciowego, a jego kluczową zmianą jest transport pod spodem: działa na QUIC i UDP zamiast TCP. To eliminuje blokowanie na początku linii, które dotyczyło HTTP/2, gdzie utrata jednego pakietu zatrzymywała każdy strumień w połączeniu; z QUIC strumienie są niezależne. Dziedziczy również szybsze, szyfrowane nawiązywanie połączenia QUIC oraz zdolność do przetrwania zmiany sieci, co razem sprawia, że HTTP/3 szybciej się uruchamia i jest bardziej odporne, szczególnie na urządzeniach mobilnych.

Przejście na UDP ma praktyczne konsekwencje dla proxy: ponieważ klasyczne proxy HTTP i metoda CONNECT obsługują tylko TCP, HTTP/3 nie może przez nie przechodzić. Potrzebuje ścieżki, która przekazuje UDP — proxy SOCKS5, które obsługuje UDP, lub urządzeniowego VPN, które tuneluje wszystko. Jeśli klient spróbuje użyć HTTP/3 przez proxy tylko TCP, zazwyczaj przełączy się na HTTP/2 przez TCP. Kiedy potrzebujesz konkretnie HTTP/3, kieruj to przez VPN s4m lub punkt końcowy SOCKS5 obsługujący UDP, zamiast przez proxy HTTP.

Ponieważ HTTP/3 potrzebuje ścieżki UDP, nie może przejść przez klasyczny tunel TCP-only CONNECT proxy HTTP; klient zazwyczaj wraca do HTTP/2 przez TCP. Kiedy potrzebujesz konkretnie HTTP/3, skieruj go przez proxy SOCKS5 obsługujące UDP lub systemowy s4m VPN. W większości zadań fallback jest w porządku i niewidoczny, więc sięgaj po ścieżkę obsługującą UDP tylko wtedy, gdy narzędzie rzeczywiście wymaga QUIC, zamiast akceptować fallback TCP.