User Agent

Nagłówek User-Agent to nagłówek żądania HTTP, w którym klient deklaruje, czym jest — na przykład wersją Chrome na Windows, wersją mobilnego Safari lub biblioteką skryptową. Serwery odczytują go, aby dostarczyć odpowiedni układ, włączyć funkcje lub zbierać analizy. Jest to łatwe do samodzielnego zgłoszenia, więc można go ustawić na cokolwiek, co jest dokładnie powodem, dla którego jest słaby jako pojedynczy sygnał tożsamości: skrypt może twierdzić, że jest Chrome w jednej linii. Dlatego strony internetowe weryfikują go w porównaniu do trudniejszych do sfałszowania sygnałów, zamiast ufać mu samemu.

Ponieważ User-Agent jest łatwy do sfałszowania, systemy anty-botowe porównują go z twoim odciskiem TLS, odciskiem przeglądarki i zachowaniem. Żądanie, które twierdzi, że jest Chrome, ale prezentuje handshake Python JA3, jest oczywistą sprzecznością, która zostaje oznaczona. Aby zapewnić czystą automatyzację, utrzymuj historię spójną: jeśli ustawisz User-Agent Chrome, reszta twojego klienta powinna również wyglądać jak Chrome. Proxy zmienia twój adres IP, ale nigdy twój User-Agent, więc nagłówek jest całkowicie pod twoją kontrolą — ustaw go uczciwie i spójnie, zamiast łączyć ciąg przeglądarki z handshake narzędzia skryptowego.

Ponieważ nagłówek jest całkowicie pod Twoją kontrolą, ustaw go uczciwie i utrzymuj w zgodzie z resztą Twojego klienta. Jeśli przedstawiasz Chrome User-Agent, Twój odcisk TLS i zachowanie powinny również wyglądać jak Chrome, ponieważ systemy anty-botowe sygnalizują sprzeczność, a nie tylko nagłówek. Proxy zmienia tylko Twój adres IP wyjściowy, więc połącz spójną tożsamość klienta z wyjściem, którego lokalizacja odpowiada Twojej zadeklarowanej strefie czasowej i językowi, aby uzyskać spójny ogólny profil.